Η Πλάκα
Work Artirst Modal
Η Πλάκα
Τριανταφυλλίδης Θεόφραστος (1881 Σμύρνη - 1955 Αθήνα)
Μαθητής του Γεώργιου Ιακωβίδη στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1900 - 1907), σπούδασε στη συνέχεια στην Ακαδημία του Μονάχου με δάσκαλο το Ludwig von Lofftz και στο Παρίσι στο εργαστήριο του Desire Lucas. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1913. Εξέθεσε με την "Ομάδα Τέχνη" (1919, 1930, 1931, 1933).
Στη θεματογραφία του έργου του εντάσσονται κυρίως σκηνές της καθημερινής ζωής, νεκρές φύσεις, προσωπογραφίες και τοπία, που διακρίνονται για τη βαθιά τους εσωτερικότητα και τη μελαγχολική τους διάθεση, ενώ τα τελευταία χρόνια της δημιουργίας του τον απασχόλησαν θρησκευτικά θέματα. Από τους κορυφαίους ζωγράφους του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, αξιοποίησε ιμπρεσιονιστικά και εξπρεσιονιστικά στοιχεία.
Η Πλάκα, ένα από τα πρώιμα έργα του Τριανταφυλλίδη, που ολοκληρώνεται λίγο μετά την επιστροφή του ζωγράφου από το Παρίσι, είναι μία παραλλαγή ενός αγαπημένου θέματος για τους ζωγράφους της εποχής του. Ο βράχος και το μνημείο της Ακρόπολης είναι αντικείμενο παρατήρησης και μελέτης της ζωγραφικής, για τον Κωνσταντίνο Μαλέα, τον Λυκούργο Κογεβίνα, τον Μιχάλη Οικονόμου. Ωστόσο, ο Τριανταφυλλίδης εστιάζει το βλέμμα του στη γειτονιά που απλώνεται στις παρυφές του βράχου, ενώ το μνημείο ορίζει τον ορίζοντα.
Ο χώρος οργανώνεται σε οριζόντιες ζώνες, διαπερνάται από τις κατακόρυφες παρουσίες των δέντρων, δομείται από γεωμετρικές επιφάνειες θερμών και ψυχρών χρωματικών τόνων. Ο διάλογος ανάμεσα σε αυτές τις χρωματικές κηλίδες, πυκνές και αδρές, αποκαλύπτουν μεγάλη χρωματική ποικιλία καθώς ο ζωγράφος εμπλουτίζει το χρώμα του δουλεύοντάς το ξανά και ξανά, προσθέτοντας αλλεπάλληλες στρώσεις, αποδίδοντας συγχρόνως τις υφές, τις λεπτές διαφοροποιήσεις, σκάβοντας την επιφάνεια, δημιουργώντας ρυθμούς.